N.O.I.S.

        ปีที่แล้ว  ก่อนวันสอบวิชา  Algorithm  1  วัน

        "อืม  เข้า loop  2  ครั้ง  ครั้งละ  n  รอบ  ก็เป็น  n²  งืมงำ...."

        "น็อต  จะกินข้าวหรือยังลูก"  แม่ผมเรียก ขณะที่ผมกำลังทำโจทย์อย่างเมามัน

        "เดี๋ยวออกไปครับ  ขอทำตรงนี้อีกแปปนึง"  ผมตอบกลับไป  แต่สายตาก็ยังอยู่ที่  code  อันยาวเหยียด  "ทำไมมันยากอย่างนี้วะเนี่ย  ทำตั้งแต่เช้าแล้วนะ  รู้งี้ตั้งใจซะเรียนก็ดี  เฮ้อ"

         ตรู๊ดดดดดดดดดดดดด  มือถือผมดังขึ้น

        "สวัสดีครับ"

        "ไอ้น็อต  มึงอยู่ไหนเนี่ย"  เพื่อนผมตะโกนมาจากอีกฝากหนึ่งของโทรศัพท์

        "อยู่บ้านสิวะ  พรุ่งนี้สอบจะให้ไปเดินตรอกข้าวสารหรือไง"  ผมตอกกลับไป

        "โหย  ไอ้เนิร์ด"  โหย  เล่นคำต้องห้ามเลยหรอมึง  "ไม่มีมาติวเพื่อนอ่ะ"  อ้าว  กูผิดอีก

        "ไม่นัดกูเองนี่  ว่าแต่โทรมาเพื่อจะด่าแค่นี้ใช่มะ"  ผมถามกลับไป

        "จะบอกว่าไอ้คุณเพื่อนกลุ่ม SA (วิชาเลือกที่คณะ)  บอกให้มึงส่งรายงานภายใน 3 ทุ่มนะเว้ย"  อ้าว  งานเข้าสิครับ  "ยังไงก็เปิดคอมรอส่งงานไปเลย"

        "สลัดผัก!!!  ใครจะไปทำให้ได้วะ"

        "ไม่รู้ล่ะ  ถ้ามึงไม่ส่งก็  F  ทั้งกลุ่ม  แค่นี้นะ"  แล้วมันก็วางสายไปเลย  ผมได้แต่นั่งนิ่งอยู่หน้า  code  อันยาวเหยียด  พร้อมถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนที่จะเก็บหนังสือ  Algorithm  เบื้องต้น(ที่ไหนวะ)  ไปไว้ในตู้

        "แม่  กินไปก่อนเลยนะ  น็อตคงทำงานอีกยาวเลยวันนี้"  ผมเดินไปบอกแม่  ก่อนที่จะปั่นงานนรกให้เสร็จ  "วันนี้เป็นวันอะไรวะเนี่ย  ทั้งยุ่งทั้งซวย"  ผมได้แต่บ่นกับตัวเอง

        ..............

        .......

        ..

        .

        "เอาล่ะครับ  คุณเพื่อนผู้น่ารัก  ผมส่งงานให้แล้วนะครับ  โปรดเช็คเมล์ด้วย  แค่นี้นะ  ไอ้สลัด"  ผมกดปุ่มวางหูก่อนที่จะโยนโทรศัพท์ไปไว้บนกองเสื้อผ้า

        ตรู๊ดดดดดดดดดดดดดดดด

        "สวัสดีครับ  มีอะไรอีกครับ"  ผมรับสายโดยไม่ได้ดูชื่อ

        "ไง  ไอ้น้อง"  เสียงพี่ชายแว่วมาแต่ไกล  "เป็นไงมั่งวันนี้"  อะไรวะ  ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรมา  อารมณ์ไหนเนี่ย

        "แย่สุดๆ  ทั้งงานทั้งสอบ  มารุมอยู่วันเดียว"  ผมบ่นให้พี่ฟัง

        "ก็มัวแต่เล่นเกมไม่ใช่หรอ  ฮ่าๆๆๆ"  นั่น  แทงใจดำจริงๆ

        "เออ โทรมามีอะไรหรือเปล่า"  ผมพูดพลางหยิบหนังสือ  Algorithm  เบื้องต้นขึ้นมา

        "กินข้าวยังน้อง"

        "ยังเลย  ทำงานพึ่งเสร็จ  กะจะอ่านหนังสือต่อด้วย  วันนี้อ่านมาทั้งวันแล้วยังไม่จบเลย  ถามทำไมอ่ะ"  ผมเริ่มงง

        "แม่ให้เฮียโทรมา  บอกให้ไปกินข้าว"  อ้าว  อะไรวะ  มาแปลก

        "อ้าว  แล้วทำไมแม่ไม่เข้ามาเรียกเองอ่ะ"  ผมถามพี่กลับไป  แต่พี่ไม่ตอบ  แถมยังวางหูใส่อีก  "อะไรของเฮียวะเนี่ย"

        ผมเลยตัดสินใจเดินออกไปหาแม่ข้างนอก  แต่ก็พบกับ.....

        "สุขสันต์วันเกิด  ไอ้น้อง"  พ่อ แม่ พี่สาว  พี่ชายพร้อมเค้กก้อนใหญ่อยู่ตรงหน้า

        ผมยืนอึ้งอยู่ 2-3  วิ  แล้วคิดในใจ

        วันนี้วันเกิดกูหรอวะ

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

         วันนี้วันเกิดผมครับ  แก่ขึ้นอีก  1  ปี    ต้องบอกว่าเป็นคนที่ลืมได้แม้กระทั่งวันเกิดตัวเอง  เนื่องจากสนใจงานมากกว่าเรื่องส่วนตัว  อย่าว่าแต่ของผมเองเลยครับ  ของพ่อแม่พี่น้องเพื่อน  ผมก็จำไม่ได้ 

        มีหลายคนมากที่ให้ความสำคัญกับวันนี้สูงมาก  แต่ไม่ใช่กับผม  ซึ่งอย่าว่าอย่างนั้นอย่างนี้เลย  ผมเป็นคนประเภท  ไม่ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้เท่าไหร่  ใครจำได้ก็จำ  ใครจำไม่ได้ก็ไม่แคร์    ง่ายๆสบายๆ

        เอาล่ะ  วันพุธมีสอบ  รู้สึกว่าผมจะได้ของขวัญเป็นข้อสอบแทบทุกปีเลยนะเนี่ย    มีความสุขกันมากๆนะครับ