N.O.I.S.

        Konbanwa  สวัสดีเป็นภาษาญี่ปุ่นแบบโรมันจิซะหน่อย  หลังจากหายหน้าหายตาไปนาน    สอบเกือบเสร็จแล้วครับ  อีกตัวรอตอนสิ้นเดือน (สิ้นใจกันพอดี)

        ปีนี้รู้สึกว่าการสอบมันจะระทึกมากกว่าทุกปี  เพราะมีทั้งข้อสอบประเภท ง่ายสุดๆ  ยากเอี้ยๆ  คุ้นๆนะ  และ  กูกะแล้ว

        ง่ายสุดๆ  คงเป็นวิชาภาษาญี่ปุ่นฉบับเร่งรัด  ง่ายประเภทว่า  ศัพท์ที่ทั้งฝึกท่อง  ฝึกเขียน  ไม่ออก  ให้มาหมดแต่ดันตกม้าตาย  ดันผัน  Verb  ง่ายๆไม่ได้ (เช่น  suru  ดันผันเป็น  sumasu  )

        ยากเอี้ยๆ  ยังคงอยู่ในวิชาญี่ปุ่น  แต่คราวนี้เป็นสอบฟัง  ไม่ทราบว่าจุฬางบหมดหรืออย่างไร  เลยยังใช้ tepu  (te เสียงยาวเน่อ)  หรือเทปด่อกด๋อยอยู่    เวลาฟังก็มี  rajio  (วิทยุ) ตั้งอยู่กลางห้อง  เวลาพูดฟังไม่ได้ศัพท์  จับโยนลงหน้าต่างยังดีซะกว่า  แม่งพูดอะไรก็ไม่รู้    อุส่าห์ขยันฝึกฟังตั้ง  1  คืน  (สมควรแล้วเอ็ง  ) 

        นอกจากนี้ยังมีวิชาคอมที่หวังอย่างสุดซึ้งว่าจะได้คะแนนดีๆ  แต่สุดท้ายกลับพลิกล็อค  อาจารย์กลับออกข้อสอบในส่วนที่อาจารย์สัญญาแล้วว่าจะไม่ออก  และที่อาจารย์บอกว่าไม่ออกก็ดันออกซะนี่    อาจารย์ใจร้ายอ่า

        คุ้นๆนะ  กับข้อสอบที่ออกโดยอาจารย์ที่ว้ากเหล่าๆปี  4  นั่นเอง จำได้ไหมครับ  จำไม่ได้คลิ๊กที่นี่  เนื่องจากว่าโดนสอบย่อยทุกคาบ  สงสัยหมดมุข  เลยเอาคำถามเดิมแต่เปลี่ยนคำพูดมาออกใหม่    นิสิตเข้าไป  ต่างทำหน้าตาแบบนี้  >> 

        กูกะแล้ว  อยู่ที่วิชาอาจารย์ดุนั่นแหละครับ  ประมาณว่าท่านออกแบบนี้ทุกปี  เลยมีความรู้สึกตอนทำข้อสอบว่า  กูกะแล้วว่าต้องออกแบบนี้  ไอ้ที่ว่าให้เนื้อหามาหน้านึงแล้ววิเคราะห์  4-5  หน้าเนี่ย  เลยเขียนไปซะเยอะเลย 

        และยังเ้หลืออีก 1 วิชา  ยังไม่รู้ว่าจะเจออะไร  แต่อะไรที่ผ่านไปก็เก็บไว้เป็นบทเรียนก็แล้วกัน  (ทั้งผัน Verb  และ  SQL  )

        บ่นจนพอใจละ  ขอไปอ่านการ์ตูนคลายเครียดก่อนนะครับ 

        ปล. ผมไม่ชอบ  Database และเว็บ เอาซะเลยให้ตายเถอะ