ชีวิตเด็กคอม ตอน เมื่อปี 4 โดนว้าก

posted on 02 Jul 2009 20:34 by spellofmagic in Story

สวัสดีครับ หลังจากที่หายไปวันนึง วันนี้กลับมาเขียนต่อแล้วครับ พร้อมเรื่องจี๊ดใจ ที่ทำให้ปี 4 ต้องคิดกันให้หนักๆ

****คำเตือน เนื้อหาในเอนทรี่นี้ค่อนข้างรุนแรง และมีเนื้อหาบางส่วนที่เป็นความคิดเห็นของผมเอง****

"เธอเป็นอะไรของพวกเธอเนี่ย!!!!" อาจารย์ประจำวิชาเกิดทิ้งระเบิดลูกใหญ่กลางห้องเรียน ทำเอาพวกผมที่กำลังเรียนอยู่ถึงกับอึ้งเลยทีเดียว

มันก็น่าอยู่หรอกครับ ลองย้อนไปก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์นี้กันดีกว่า

เวลา 8 โมงตรง ในคาบแรกของวัน มีคนมาเรียนอยู่ประมาณ 10 คนจาก 40 คน อาจารย์เดินเข้ามาพร้อมพูดแซวๆว่า หายไปไหนกันหมดเนี่ย

เวลา 8 โมงครึ่ง นิสิตเริ่มทยอยมา แต่ก็ยังไม่ถึงครึ่งชั้นเรียน

เวลา 9 โมงเปลี่ยนห้องเรียน เป็นห้องที่ใหญ่กว่า จุได้ 100 คน จึงทำให้บรรยากาศดูโหรงเหรงมาก อาจารย์จึงพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นขึ้นว่า "อะไรกัน มีเรียนอยู่แค่เนี้ยหรอ เห็นลงกันตั้ง 40 คน" บรรยากาศการเรียนเริ่มน่าวิตก

เวลา 10 โมง มีเพื่อนเข้ามาเพิ่มอีก 2 คน ซึ่งเป็นเวลาที่อีก 1 ชั่วโมงหมดชั่วโมงสอน อาจารย์เริ่มอารมณ์ไม่ดี และกล่าวขึ้นว่า "นี่มันกี่โมงแล้ว ไปทำอะไรกันมาเนี่ย"

และในที่สุดตอน 10 ครึ่ง เพื่อนคนสุดท้ายก่อนที่ระเบิดจะลงก็เดินเข้ามา อาจารย์หยุดสอนในทันที พร้อมพูดออกมาด้วยเสียงอันดัง (ซึ่งปกติก็ดังอยู่แล้ว) ว่า

"เธอเป็นอะไรของพวกเธอเนี่ย!!!!" กลับมาว่ากันต่อ อีกครึ่งชั่วโมงที่เหลือจึงเป็นการว้ากที่สมบูรณ์แบบสำหรับปี 4 ที่ไม่ได้สัมผัสเรื่องนี้มานาน

ต่อจากนี้เป็นข้อความบางส่วนที่อาจารย์ได้พูดไว้ได้จิ๊ดใจปี 4 กันถ้วนหน้า

"รู้จักกันบ้างไหมคำว่ารับผิดชอบเนี่ย"

"แค่มาเรียนให้ตรงเวลาก็ยังมาไม่ได้ แล้วจะเอาไปทำอะไรกิน"

"อย่าคิดว่าทำงานกับเครื่องจักรแล้วจะไร้ความรับผิดชอบได้ กลับยิ่งต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้นไปอีก"

"อยากให้เขาประจานกันทั้งภาคไหม ว่ารุ่นเธอไร้ความรับผิดชอบ"

"เป็นเพื่อนกันภาษาอะไร แค่ลากกันมาเรียนก็ทำไม่ได้"

และสุดท้ายครับ จิ๊ดจริง

"ชั้นหาคุณภาพในรุ่นคุณไม่ได้จริงๆ แล้วนี่ก็ปี 4 แล้วยิ่งทำตัวแย่"

"คุณภาพของเธอแค่นี้ ยังมีค่าพอให้น้องเรียกเธอว่า พี่ อีกหรอ เธอมีค่าแค่ไหนที่จะให้เรียกว่า พี่ "

ครึ่งชั่วโมงผ่านไป ผมเองรู้สึกว่ามันช้าาาาาา เหลือเกิน หลังจากนั้นอาจารย์ก็ตั้งกฎใหม่ว่า

ไม่สอน ให้อ่านเอง แล้วสอบต้นคาบทุกอาทิตย์ เข้าเรียนน้อยกว่า 80% ไม่มีสิทธิ์สอบ

อืมมมม จบเรื่องรุ่นพี่โดนว้ากไป คราวนี้เป็นความเห็นของผมล้วนๆ

1. ผมพบอะไรบางอย่าง คือ การรับน้องโดยการว้าก ไม่ได้ช่วยให้มีความรับผิดชอบมากขึ้นเลย รวมถึงเรื่องการตรงต่อเวลาที่รุ่นพี่อยากให้น้องได้นักได้หนาจากการว้าก

2. รุ่นพี่บางคนที่มาว้ากน้อง ก็ไม่ได้ต่างอะไรกับน้องเลย ต้องการให้น้องทำอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ตัวเองกลับไม่ทำ

3. การว้ากน้อง ไม่ได้ทำให้น้องรักกันมากขึ้น ไม่ได้ทำให้น้องเป็นห่วงกันมากขึ้น ก็ยังแตกแยกกันอยู่เหมือนเดิม ตรงกันข้าม บางคนที่ไม่ได้ผ่านการว้ากกลับรู้สึกห่วงเพื่อนมากกว่าซะอีก

สรุป อาจารย์ทิ้งท้ายคำสุดท้ายไว้ว่า

"สิ่งที่เธอว้ากน้องไป เธอทำได้หรือยัง"

ปล. เนื้อหาเครียดมาก ขนาดพิมพ์ไปตอนนี้ ภาพเหตุการณ์ยังหลอกหลอน