N.O.I.S.

         ***เอ่อ  ขอเตือนจากใจจริงว่า  เอนทรี่นี้  ไม่เหมาะสำหรับใครหลายๆคน    ดีไม่ดีอาจจะอ่านไม่รู้เรื่อง  เพราะผมเองยังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย  แต่ถ้าอยากอ่านก็เชิญครับ***

         หลังจากแปล  paper  (บทความทางวิชาการ)  เสร็จก็ได้อะไรมาประมาณนี้...

         ปัจจุบันคนเคยเห็นเกมพวกยิงๆกันใช่ไหมครับ    ถ้านึกไม่ออกก็ให้นึกถึงพวก  HalfLife  ไม่ก็  SF  อะไรพวกนี้  มีคนเขาวิจัยว่า  คนที่มีประสบการณ์การเล่นเกมพวกนี้เยอะๆเนี่ย  จะมีผลดังนี้

         1. การรับรู้ตำแหน่งของตัวเองในเกมจะลดลง  มีการทดลองชิ้นหนึ่งที่ให้คนเล่นเดินไปตามทางที่กำหนด  พอถึงจุดหมายก็ให้บอกว่าทางที่เดินมามีลักษณะอย่างไร  ผลปรากฎว่าไอ้พวกที่เล่นเกมยิงๆกันเนี่ย  มันชอบคิดว่าทางที่เดินน่ะ  ซับซ้อนกว่าความเป็นจริง  ไม่รู้ว่าเพราะประเมินความยากสูงเกินไปหรือเปล่า 

         2. การหาทางออกจากเขาวงกตในเกมจะเร็วมาก  อาจจะเป็นเพราะว่าเคยเล่นเกมยิงๆที่มันมีห้องหรือทางเยอะๆ  เลยอาจจะทำให้คุ้นเคย  เลยสามารถหาทางออกได้ง่ายขึ้น 

        3. ทักษะการกระโดดในเกมสูง  โดยทดลองจากเอาไม้กระดานวางบนพื้นสีแดง  แล้วให้กระโดดไปเรื่อยๆห้ามตก    พบว่า  เจ้าพวกที่เล่นเกมยิงๆสามารถกระโดดเป็นกระต่ายกลับชาติมาเกิดเลยทีเดียว    แถมความผิดพลาดยังน้อยอีกด้วย

        4. เดินบนที่แคบๆในเกมได้เร็วแล้วไม่ตก  คราวนี้ให้เดินตามทางแคบๆเหนือเหว  มีการเลี้ยวไปเลี้ยวมา  ถ้าตกไปก็เริ่มใหม่ลูกเดียว  แต่พี่แกก็ยังผ่านไปได้ด้วยเวลาที่น่าพึงพอใจ

        สรุปแล้ว  คนที่เล่นเกมยิงๆบ่อยๆสามารถเป็นอะไรได้มั่ง

        1.  เป็นมด  -  เพราะเดินที่แคบๆแล้วไม่ตก

        2.  เป็นกระต่าย  -  กระโดดเก่งและไม่ค่อยพลาด

        3.  เป็นแมลงสาบ  -  หาทางหนีออกจากที่รกๆได้โดยง่าย

        4.  เป็นหนูแฮมเตอร์  -  รู้ว่าอยู่ในท่อ  แต่ไม่รู้ว่าท่อเป็นยังไง

        เอามารวมกันแล้วจะกลายเป็นตัวอะไรครับเนี่ย 

        จบเอนทรี่นี้ด้วยอาการมึนๆ 

        ขอบคุณข้อมูลข้างต้นจาก  S.P. Smith, S. Du'Mont, "Measuring  the  Effect  of  Gaming  Experience  on  Virtual  Environment  Navigation  Tasks,"  IEEE  Symposium  on  3D  User  Interface  2009