N.O.I.S.

        สวัสดีครับทุกคน  หลังจากไปฟื้นตัวหลังรับน้องมา  (ความจริงตอนนี้ก็ยังง่วงๆงืมๆ  อยู่เลยนะเนี่ย  )  ก็ได้เวลาอัพซักที  บางคนคงเข้าไปอ่านของ  lemonice  มาแล้ว  ไม่ต้องงงนะครับ  ว่าทำไมมันเหมือนๆกัน  เพราะไปทริปเดียวกันครับ 

        กว่าจะได้ไปรับน้องคราวนี้ก็แทบตายเหมือนกันนะครับ  กว่าจะรวบรวมเงิน  ซ้อมนู่นซ้อมนี่  แต่เพื่อนน้องครับ  สู้ตายๆ

        สถานที่ไปก็คือ  บังใบรีสอร์ท  นั่นเอง  เงงๆๆๆ.....  นัดเพื่อนๆมากันตอน  6  โมงครึ่งครับ  ปรากฎว่า  น้องมาก่อนพี่ซะงั้น    ตายแหล่ว  เสียชื่อหมด  แล้วกว่าพี่ๆจะเสด็จกันมาครบ  น้องก็นั่งรอกันเหงือกแห้งแล้วล่ะครับ

        พอมาถึง  ฟ้าฝนก็อึมครึม    เห็นทะเลแล้ว    สึนามิจะเข้าหรือนี่  คลื่นลูกใหญ่มากครับ  ลมก็แรง  แล้วฐานของผมนั้น  ต้องเล่นในทะเลซะด้วย  แล้วจะทำยังไงล่ะทีนี้

        หลังจากที่กิน  ข้าวผัดวิญญาณปู  (ขอยืมเล่นนะเต้)  ก็มานั่งคิดครับ  ว่าทำยังไงดี  สุดท้าย  ก็ส่งหน่วยกล้าตาย  (พี่ปี  3  นี่แหละ)  ลงไป  test  สภาพน้ำครับ  ปรากฎว่าเล่นได้  เลย  ok  แต่ต้องให้พี่เข้าไป  save  นิด

        ฐานของผมก็ไม่มีอะไรมากครับ  แค่ให้เอาน้ำใส่ขวด(ลิตร)  ทีมไหนแพ้ก็เต้นเพลง  จิ้งจกทะเล  ไป    ส่วนวิธีเล่นนั้น  ขอสงวนเพื่อที่ว่า  ผมจะได้เขียน  blog  นี้ต่อไปนะครับ 

        หลังจากระบายอารมณ์  เอ๊ย  เล่นกับน้องๆไปซัก  2-3  กลุ่ม  เมฆฝนก็เริ่มเข้ามาครับ  ตอนนั้นผมทำหน้าแบบเนี่ย >>>    ตายแหล่ว  อย่าพึ่งนะเมิง  ขอช้านแก้แค้น  เอ๊ย  เล่นกับน้องเสร็จก่อน

        และฟ้าก็เข้าใจครับ  โอ้  ขอบคุณฟ้า  ฟ้าที่ส่งมา  เย้ย  ไม่ใช่และ    และเราก็ได้รับน้องแบบเบาๆไปจนครบครับ 

        ซึ่งการรับน้องนั้น  บางคนอาจจะคิดว่า  ทำไปเพราะความสะใจของพี่ๆ  แต่ฐานผมมีจุดประสงค์นะครับ    ไม่ใช่แค่ว่าสักแต่ทำ

        จุดประสงค์ของฐานผมคือ......

        ต้องการพิสูจน์ว่าน้ำทะเล  เค็มจริงหรือเปล่า......    ตึ๊ง!!!!!!!!

        การเป็นเด็กคอมนะครับ  อย่าเชื่อใครง่ายๆครับ  ต้องพิสูจน์ให้เห็นชัด  ไม่งั้นจะผิดอย่างร้างแรง  เราก็เลยต้องพิสูจน์ครับ  ให้น้องพิสูจน์ด้วยตัวเอง  และพี่  ก็ทำตามวัตถุประสงค์แล้ว  ดีใจไหมครับ 

         หลังจากนั้นไม่นานก็โดนเพื่อนรุมประชาทีน  เนื่องจากแถได้อย่างน่าไม่อาย 

        จากนั้นก็ให้น้องๆได้พักผ่อน  อยากเล่นน้ำทะเลก็เล่น  แต่พี่ๆก็คอยดูแลนะครับ  ใครออกไปไกลเกินก็ให้เข้ามา  เราถือว่าน้องสำคัญที่สุด  พี่จมน้ำตายช่างมัน  เอ๊ย  ไม่ใช่และ 

         แล้วยามค่ำคืนก็มีการแสดงชั้นปี  ตามด้วยพิธีบายศรี  อย่างที่ทุกๆทริปจะมีกัน  ทุกอย่างก็ราบรื่นดีครับ

        แต่ตอนบายศรีนี่  ห้องมันเล็กไปนิด  จุดเทียน  60  กว่าเล่ม  พี่กับน้องรวมกัน กว่า  100  คนก็ทำเอาออกซิเจนในห้องหมดได้ง่ายๆเหมือนกัน 

        ปีนี้ก็อวยพรน้องง่ายๆครับ

        "ขอต้อนรับเข้าสู้ภาควิชาคณิตศาสตร์ สาขาคอม/แมท  ซะที  ก็ขอให้ต้งใจเรียน  ความลำบากตอนนี้มันยังน้อยไป  (เมิงต้องเจอหนักกว่ากรู)  แต่เป็นเด็กคอม/แมท  ต้องสู้ได้  สู้ตายนะน้อง"

        พูดไปประมาณ  20  รอบ  ชักอยากจะอัดเทปซะแล้วสิ 

        พูดถึงบายศรี  ผมชอบเอาปมเชือกไปแปะๆน้ำตาเทียนก่อนแล้วค่อยไปผูกให้น้องนะ  มันเหมือนว่า  ความร้อนจากน้ำตาเทียนมันแปปเดียว  เดี๋ยวก็หาย  ก็เหมือนกับการเรียน  เรียนแปปเดียว  เดี๋ยวสบาย  ไม่อยากให้น้องมากลัวว่ามันจะร้อน  เพราะถ้าไม่ทนร้อน  แล้วพี่จะผูกให้น้องได้ยังไงล่ะ

        แต่ใครจะสู้เฮดภาค  U1  ข้างๆผมได้ล่ะครับ  มันเล่นเอาปมติดไฟไปผูกน้องซะอย่างนั้น  ไอ้นี่เรียกว่า  ซาดิสต์  ครับ 

        จากนั้นก็แยกย้ายกันไปนอนครับ  ตื่นมาอีกที  10  โมง    หลับกันสบายเลยครับ  ประมาณเที่ยงๆก็กลับกันแล้วครับ

        ขากลับก็มีปัญหานิดหน่อยคือ  รสบัสมันเล่นจอดบ่อยจนผมนึกว่ามันเป็น  BTS  ที่จะจอดทุกสถานีซะแล้ว    แต่ที่เป็นอย่างนั้นเพราะว่ามีรถคันน้องมีปัญหาครับ  เลยต้องขับรอๆกัน  แต่ก็สามารถกลับมาที่มหาวิทยาลัยได้อย่างสวัสดิภาพครับ 

        จากการไปทริปครั้งนี้  ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง

        1.  รู้ว่า  น้องภาคน่ารักๆก็เยอะดีนะ 

        2.  รู้ว่า  U1  คืออะไร  ใครอยากรู้อย่าลืมโหวตผ่าน  sms  พิมพ์  Chomado  ตามด้วย  U1  นะครับ 

        3.  รู้ว่า  น้องที่ดีก็มี  แต่ก็ไม่ได้ดีไปเสียหมด  แต่ถึงไม่ดียังไง  มันก็ยังเป็นน้อง  เราเป็นพี่ต้องเสียสละ  และดูแลน้องให้เหมือนน้องแท้ๆ

        4.  รู้ว่า  ...  อันนี้ความลับ  บอกไม่ได้ 

        ตอนแรกคิดว่าจะอัพสั้นๆ  ไปๆมาๆ  ยาวซะนี่  ก็ถือว่าเป็นการชดเชยการดองอันยาวนานละกัน    ขอไปสลบต่อก่อนนะครับ

        มีความสุขมากๆนะครับ 

        ปล.  อาจมีคนสงสัย  ทำไมมันชิวจัง  ไม่มาว้ากหรอ  คำตอบคือ  ไม่มีครับ  เพราะจุดประสงค์ของเราคือ  อยากชวนน้องๆไปเที่ยวเล่นกับพี่ๆ  (แม้จะมีการแกล้งกันเล็กน้อย)

        ปล.2  เปิดตัว  Not_Kung  ภาพโดย  lemonice

        หล่อไหมค้าบบบบบบ    (เต้  กรูรู้นะว่าแกแอบอ้วก  )