N.O.I.S.

        วันนี้ผมอยู่บ้านคนเดียวครับ    พ่อแม่  พี่สาวออกไปนอกบ้านกันหมด  มีผมกับหมา 1 แมว 5 อยู่เป็นเพื่อนเล่นที่บ้าน  ฟังดูแล้วเศร้านะครับ 

        ก็ตื่นมาตั้ง  10  โมง  กินข้าวเช้าไปเรียบร้อย  แม่ก็บอกว่าจะไปธุระข้างนอก  ผมเองก็เลยอาสาอ่ะ  จะเฝ้าบ้านให้  เป็นเด็กดีใช่ไหมล่ะครับ    อยู่บ้านก็นั่งทำงาน  แล้วก็เล่นเกมครับ  (ทำงาน  1/2  ชม.  เล่นเกม  4  ชม.  )  ซักพัก  ท้องเริ่มร้องและ 

        เดินออกมาจะหาอะไรกินครับ  นึกขึ้นได้  ว่าเมื่อวานแม่ซื้อไข่ปิ้งมา  เออ  ไปกินดีกว่า 

        ก็เดินเข้ามาในครวัครับ  หยิบถุงไข่ขึ้นมา  แล้วก็ตอกลงไปกับโต๊ะ  สิ่งที่ไม่คาดฝันก็โผล่ขึ้นมาครับ 

        ******

        ***

        มดครับ!!!!!!!    มันคันไฟด้วย  อยู่ในเปลือกไข่ปิ้งเป็นรังเลย    ดีนะครับ  ที่พึ่งตอก  ไม่งั้นมดคงเข้าไปทำรังในปากผมแน่    ก็ไม่ทำอะไรมาก  โยนไข่ฟองนั้นเข้าหลังสวนไปเลยครับ  ของให้พวกเอ็งไปดี 

        หลังจากที่แผนไข่ปิ้งไม่สำเร็จ  เลยต้องหาแผนอื่นครับ  เดินๆในครัวไปที่เตาครับ  มีไข่พะโล้อยู่ในหม้อ  อ้าว  เสร็จสิครับ    แค่ตั้งไฟอุ่นหน่อยก็กินได้แล้ว  ก็ติดไฟทันทีเลยครับ

        แต่สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นอีกแล้วครับ     นั่นคือ  ไม่มีข้าว!!!!!  อ๊ากกกกกกก  แม่นะแม่    ไม่เหลืออะไรให้หนูกินเลยหรอเนี่ย  จะกินแต่ไข่ก็กลัวโรคไตมันถามเอาครับ  ก็ปลงครับ  ดับไฟ  หาแผนอื่นต่อ 

        *******

        ***

        เดินออกมา  เจอถ้วยกาแฟครับ  อ่า  กินกาแฟกับขนมปังกรอบก็ได้ครับ    ก็เอาแก้วกาแฟเข้าไปในครัว  แต่ครับ  มีปัญหาอีกแล้ว    ปัญหาเยอะจริงๆ  บังเอิญว่า  หม้อที่ต้มน้ำเอาไปต้มไข่พะโล้ไปเรียบร้อยแล้วครับ    ตายและ  แล้วจะเอาอะไรต้มล่ะนี่

        บังเอิญเห็นหม้อหุงข้าวอยู่เตาข้างๆครับ  มีน้ำด้วย  โอ้  แปลว่าเมื่อเช้าแม่เราเอาหม้อหุงข้าวต้มน้ำแน่เลย    เราเป็นลูกก็ต้องเชื่อฟังครับ  ก็เลยเอาหม้อหุงข้าวมาต้มน้ำ   

        ระหว่างต้มก็มาเตรียมกาแฟครับ  เกิดปัญหาอีกแล้ว    วันนี้วันอะไรเนี่ย  (อ๋อ  วันฉัตรมงคล  ขอบคุณครับ  )   น้ำตาลหมด  อ๊าก!!!!!  แม่ลืมซื้ออีกแล้ว  เฮ้อ  แล้วจะกินได้ไหมเนี่ย    แต่ด้วยความมานะครับ  ก็กินแค่นั้นแหละ  ก็เลยไปยกน้ำที่ต้มด้วยหม้อหุงข้าวประมาณ  2  นาที  (ซึ่งไม่ค่อยร้อนเท่าไหร่  )  มาเทลงแก้วครับ  (ต้องไปหาผ้ามายกนะครับ  เพรามันไม่มีหู  )

        พอเทปุ๊ป  ครีมลอยเป็นก้อนเลยครับ    โอย  จะบ้าตาย  จะได้กินไหมนี่  ก็เลยคนวนซ้าย  45  ที  ขวา  45  ทีให้มันละลายครับ    จากนั่นลองชิม  ปรากฎว่า......

        *********

        *****

        ขมแสส    ไม่อร่อยเลย  ก็เลยไปเอานมข้นหวานที่อยู่ในตู้เย็นมาใส่ครับ  ใส่สดๆทั้งๆที่ยังเย็นอยู่นั่นแหละครับ    จากนั้น  ก็คน  ซ้าย  30  ขวา  30  แล้วก็ดื่นครับ

       ********

       ****

        คราวนี้เดินเข้าครัว  ไปที่อ่างแล้วเททิ้งเลยครับ    คำว่าน้ำล้างแก้วนี่เป็นยังไงก็ได้รู้วันนี้แหละครับ 

        แต่ก็ยังไม่ละความพยายามครับ  ลองใหม่  สมเป็นเด็กคอมไหมครับ    คราวนี้เอากาแฟ  ครีม  นมข้น (ที่วางทิ้งไว้ซักพัก)  มาเทรวมกันครับ    แล้วก็กวนๆๆๆๆๆ  จนเป็นก้อน    แหม  วันนี้กล้องไม่มี  mem  เลยไม่ได้ถ่ายมาให้ดู  มันมีสีสันที่น่ากินมากครับ  กลิ่นเหมือน  โกปีโก้  เลย    

        จากนั้นก็ต้มน้ำครับ  คราวนี้นานกว่าเดิม    ร้อนจนฟองมันปุดๆเลยล่ะ  ก็เอามาเทครับ  จากนั้นก็คน  แต่รู้สึกว่าคราวนี้คนยากนิดนึง    ก็เป็นก้อนซะขนาดนั้น  ก็คนซ้าย  60  ขวา  60  กว่าจะละลายหมดก็แทบกล้ามขึ้น    จากนั้นก็ชิมครับ

        ********

        ****

        ปรากฎว่า  ดีขึ้นครับ  แต่ไม่หวานเท่าไหร่  บังเอิญเห็นซองน้ำตาลพริกของพ่อ  (ที่บรรจุซองอย่างดีนะครับ  ไม่ใช่แบบน้ำตาลพริกซองเดียวกัน  )  ก็เลยนึกขึ้นได้  ว่ามันมีเก็บไว้ตั้งเยอะนี่หว่า    แล้วโง่กินน้ำล้างแก้วไปทำไมเนี่ย  ก็เลยไปเอาน้ำตาลมา  2  ซองครับ  ใส่ลงไปเลย  แล้วก็ลองชิมครับ

        ********

        ****

        โอ้  นี่สิ  สวรรค์    อร่อยแล้วครับ  เฮ้อ  กว่าจะได้กิน  แล้วก็เอานมข้นที่เหลือมาทาหน้าขนมปังกรอบ  แล้วก็นั่งกินไป  ดูหนังไป  โอ้  สุดยอด 

        กว่าจะได้กินครับ  เกือบตาย    ความจริงกะจะถ่ายรูปมาให้ดูตั้งแต่ไอ้ไข่ต้มนั้นแล้วล่ะครับ  แต่ก็อย่างว่า  กล้องไม่มี  mem  เลยไม่ได้ถ่ายมา 

        เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  เด็กคอมตายยากครับ 

        อาจมีบางคนสงสัยว่าทำไมไม่ทำมาม่ากิน  จะบอกว่าวันนี้ไม่มีมาม่าครับ    มีแต่โจ๊กคัพของพ่อ  แต่ไม่อยากไปแย่งกิน  ถ้าจะเดินไปซื้อก็ไกล+ไม่มีตังครับ    ส่วนเรื่องข้าว  ผมหุงข้าวไม่เป็นครับ 

        ไปแล้วดีกว่า  ท้องเริ่มปั่นป่วน 

        มีความสุขมากๆนะครับ