สวัสดีครับทุกๆคน    หลังจากผ่านวันเมษาหน้าโง่กันมาแล้วคงมีความสุขกันดีนะครับ    โดนหลอกกันไปกี่รอบแล้วครับ  ขำๆนะครับ  อย่าคิดมาก 

        หลังจากได้กล่าวถึงกิจกรรมว้างว่างของเด็กคอมไปแล้ว  วันนี้ผมมีของดีมาให้ดูครับ    ฮั่นแน่  คิดไปถึงไหนครับ  ไม่ใช่ของอย่างว่า (?) หรอกครับ    เป็นสิ่งนึงที่ทำให้ผมในฐานะเด็กคอมคนหนึ่งได้รู้ถึงวิถีคอมเก่าๆขึ้นมาได้เป็นอย่างดีเลยล่ะครับ

        โปรแกรมที่เราใช้กันอยู่ทุกวันนี้นะครับ  จะถูกเขียนขึ้นโดยภาษาต่างๆ  ซึ่งแล้วแต่ว่าต้องการโปรแกรมแบบไหน  ซึ่งสมัยนี้  การเขียนโปรแกรมๆนึง  ง่ายมากครับ    มีคอมหนึ่งเครื่องกับหนังสือคู่มือการเขียนโปรแกรม  ก็เขียนโปรแกรมเองได้แล้ว

        ผมเชื่อครับว่า  ทุกคนใน  exteen  แห่งนี้คงเคยได้ลองสัมผัสการเขียนโปรแกรมมาแล้วแน่ๆ  ไม่ใช่ที่ไหนไกลเลยครับ  CSS  อันแสนจะปวดหัวนั่นแหละครับ  คือการเขียนโปรแกรมแบบหนึ่งเหมือนกัน  โดยมีการแสดงผลที่  blog  ของเรานั่นเอง  ซึ่งคงเคยผ่านหูผ่านตามามั่งแล้วสิน่า 

 

       

 

        นี่เป็นรหัสลับดาวินชี่ครับ    ............  ชี่ป้าอะไรล่ะ  อันนี้เป็นแผ่นคำสั่งครับ  ขอย้ำว่า  แผ่นคำสั่งนะครับ  ซึ่งเมื่อก่อนเนี่ย  เขาใช้กระดาษแผ่นนี้ในการเขียนคำสั่งของโปรแกรมคอมพิวเตอร์  ซึ่ง 1 แผ่น  จะใช้กับ  1  คำสั่ง  เท่านั้น  คิดดูนะครับ  โค้ด  CSS  ของเราที่ไว้แก้  theme  มีประมาณ  200-500  บรรทัด  บรรทัดละ  1-2  คำสั่ง  เพราะฉะนั้น  ก็ต้องใช้เจ้าแผ่นนี้ถึง  1000  แผ่นเลยทีเดียว    เยอะมากเลยใช่ไหมครับ

        วิธีการสร้างคำสั่งก็ง่ายๆครับ  เจาะรูมันครับ    ซึ่งสมมติว่าคำสั่งแรกของเราเป็นคำสั่ง 

        background : #000000  เราก็จะเจาะรูลำดับมันก่อนว่าคำสั่งที่เท่าไหร่  มีเบอร์ของคำสั่งนี้เป็นอะไร  เช่น  A110  เป็นต้น  ซึ่งคำสั่งนั้นจะมีอยู่ในคอมอยู่แล้ว  ให้เราดึงแค่เบอร์มันมาเองครับ

        เมื่อเราได้  1  คำสั่งมา  จะสร้างคำสั่งที่  2  ก็ทำเหมือนเดิมครับ  เมื่อเสร็จทุกคำสั่งก็เอามาเรียงกัน  จากนั้นก็เอาเข้าเครื่องคอมให้คอมอ่าน  แค่นี้ก็เสร็จแล้วครับ    เห็นแบบนี้ดูการเขียน  CSS  ในคอมนี่ง่ายไปเลยนะครับ  อ่อ  ลืมบอกครับ  คอมสมัยนั้นมันอ่านทางด้านหลังนะครับ 

        อาจารย์ที่สอนผมนะครับ  เขาเอาแผ่นนี้มาให้  พร้อมเล่าประวัตินิดหน่อยเกี่ยวกับเจ้าแผ่นนี้

        เขาบอกว่า  เมื่อก่อน  เวลาจะส่งโปรแกรม  ถ้าเป็นโปรแกรมเล็กๆ  แผ่นก็จะน้อย  ไม่มีปัญหาอะไรมาก  เอาหนังยางรัดก็ส่งได้แล้ว  แต่ถ้าเป็นโปรแกรมใหญ่ต้องใส่กล่อง  และต้องระวังให้ดี  เพราะถ้ากล่องตกแล้วแผ่นโปรแกรมกระจัดกระจายล่ะก็    มันก็ไม่ต่างอะไรกับที่ทำหนังสือที่ยังไม่ได้เย็บเล่มตกพื้นนั่นแหละครับ

        นี่ก็เป็นของเก่าชิ้นหนึ่ง  ที่อาจารย์ที่สอนวิชา  Computer  System  เอามาให้เนื่องในวันตรุษจีน    เป็นอั่งเปาของเด็กคอมก็ว่าได้  ขอบพระคุณมากๆนะครับ

        และถ้ามีของอะไรเก่าๆน่าสนใจที่ภาค  ผมจะเอามาลงให้ดูใหม่นะครับ    มีความสุขมากๆนะครับ

        ปล.  พรุ่งนี้เฉลย  DECODING I  แล้ว  มีใครตอบได้หรือยังครับ 

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เหมือนแผ่นตอนเรียนพิมพ์ดีดเลยแหะ (อิอิ)

เรื่องพวกนี้ไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่เลยแหะ - -*

#1 By เฟเน่จัง© on 2008-04-03 20:54

ผมก็เด็กคอมเหมือนกันconfused smile สู้ๆนะครับ

#2 By raysama on 2008-04-03 22:51

ว้าวๆๆ อ.จา แน่เลยย

ว่าแต่ ตอนผมเรียนม่ายเหนเอามาให้ทึ่งกานบ้างเรย embarrassed

#3 By Kuk_Kidhen on 2009-03-25 20:44